Lekker saai

Het is een beetje saaie boel op mijn web-log, weinig te melden momenteel,

maar er wordt hard gewerkt. Ik ben veel tegelijk aan het maken en afronden

en beginnen te maken. Daarbij hadden we een loeidrukke week

en ik had geen tijd om lekker de web-logs te lezen en te reageren.

Dat zal nog wel even zo blijven in deze feestmaanden

want er moet van alles in elkaar geknutseld worden.

Maar de natuur is nooit saai, daar gebeurt toch nog veel en er zijn nog

 overal prachtige bessen te bewonderen, behalve dan in onze twee

piepkleine hulstboompjes in de tuin, die waren binnen enkele dagen

helemaal leeg gegeten en zijn nu alleen maar groen.

Maar daardoor hadden we wel weer gezellige vogels in de tuin,

dus ach wat geeft het allemaal ...

"Agge moar leut het!"

Hopelijk kom ik dit weekend weer eens aan lezen toe bij jullie.

In ieder geval allemaal een heel fijn en gezellig weekend gewenst!

De bamboe map

In een van de vorige logjes beloofde ik te vertellen

wat er in de bamboe map zit en dat kun je nu zien.

Het zijn allerlei oude plaatjes en versjes die de kinderen van een echtpaar

aan het begin van de vorige eeuw voor hen voordroegen

ter gelegenheid van hun verjaardagen.

Het werd met een goed geoefend handschrift geschreven op speciaal

daarvoor bestemde vellen en die zijn werkelijk prachtig om te zien.

Hierbij laat ik een detailfoto zien

De bloemen zijn van zijde en ik droom altijd weg bij zulke nostalgische voorstellingen.

Het versje zelf is ook zo ontroerend, dat lees je hier

Ik kan me nog goed herinneren hoe wij dat zelf

ook deden voor speciale gelegenheden.

Op school werd er in de klas gezamelijk een versje geschreven

voor bijvoorbeeld het Paasfeest of voor Kerstmis en werd er

net zo lang geoefend tot we het uit ons hoofd konden opzeggen.

Wat was ik zenuwachtig als het moment daar was.

Ook de vader van bovengenoemd echtpaar werd op deze manier

geëerd op zijn verjaardag en dat staat in dit vel papier

Ook met zo'n prachtig plaatje voorop en ook weer een prachtig vers binnenin

Maar er zaten ook plaatjes in van een geheel andere orde zoals

deze overlijdensherinneringen die je kreeg bij de begrafenis

om later de overledene nog eens te gedenken in je gebeden.

  Let eens op de datum: 1841.

Het is totaal versleten door het gebruik,

zulke plaatjes zaten ook nog bij mijn eigen moeder in haar missaal (kerkboek)

en werden regelmatig ter hand genomen waarbij er werd gebeden

voor de zielenrust van de desbetreffende overledene.

Er zit in de bamboe map ook een heiligenplaatje met een prachtig kantachtig randje

en ook een oude Catechismus speciaal bedoeld voor de "Winter-Cathechisatiën".

Dit werkje, dat waarschijnlijk aan haar ouders toebehoorde

heeft zijn vruchten afgeworpen want Wieta is altijd een diepgelovig

persoon geweest en overleed in vrede, na tot het einde toe uit het

diepst van haar hart christelijke liederen te hebben gezongen.

  

Hier nogmaals een opzegversje met een prachtige voorkant

waarvan hier het plaatje nog eens in detail

Zo heerlijk die lieve, zoete plaatjes en ze brengen me onveranderlijk

terug naar mijn heel jonge jaren waarin ook ik dit soort versjes

met een hart vol liefde voor mijn ouders kon opzeggen,

maar daarvan is helaas niets bewaard gebleven.

  

Als ik hierover schrijf denk ik aan bijvoorbeeld Dijn en Fleur

die ook met zoveel warmte over hun ouders schrijven,

maar ik weet dat ook degenen die daar misschien niet over schrijven

net zoveel mooie en warme herinneringen zullen hebben aan ouders of verzorgers.

Als laatste nog een plaatje voor degenen die vandaag iets te vieren hebben:

 

DMC Pochette Chelsea

Het mapje is klaar en wat heb ik dat met veel plezier gemaakt!

Dat komt vooral door de mooie frisse kleuren die ervoor zijn gebruikt

en daarom heb ik het mapje ook met een vrolijke roze stof gevoerd:

Colour Kazoo ontworpen door Gail Kessler.

Het mapje zelf is geborduurd op een Jobelan Evenwave.

 

Op het klepje is een figuur geborduurd met 1 draadje garen

over 1 draadje "linnen". Ik had mezelf beloofd dat nooit meer te hoeven doen,

maar voor dit ontwerpje móest ik het toch omdat het zo mooi is.

Het is allemaal erg meegevallen.

Er zit wel een fout in die ik meerdere keren heb geprobeerd

te herstellen, maar beter dan dit heb ik het niet voor elkaar gekregen.

Ik vind het wel goed zo! Ik weet nog niet waarvoor ik het mapje

zal gebruiken, misschien gewoon om naar te kijken,

daar is het mooi genoeg voor. Degenen die het borduurpatroon

 graag willen hebben kunnen me mailen. Ik heb er speciaal

toestemming voor gevraagd aan de dMC Group en ook gekregen,

het is namelijk niet meer te koop. Op de DMC site

staan heel veel leuke gratis patronen zoals velen van jullie al weten,

je hoeft je alleen maar gratis aan te melden en het downloaden kan beginnen.

 

Voor degenen die nieuwsgierig zijn geworden

naar de diverse spulletjes die op de eerste foto in en rondom

het geborduurde mapje te zien zijn...de sieraadjes komen alweer

van Ank en Wieta en de heel oude wensbrieven en -versjes ook,

die zitten in een met echt hout of bamboe beklede map

die ik hier laat zien en daarover schrijf ik in een volgend logje meer.

Het Album

Onder het prachtig geborduurde huis, voor € 4,00 euro op de rommelmarkt gekocht,

zien jullie het Album staan waarover ik in mijn vorige logje al schreef

en waaruit ik al enkele kaarten liet zien.

We erfen het van de jullie inmiddels al bekende Ank en Wieta,

die wisten hoezeer het geliefd zou zijn bij ons.

Het zit bomvol met 98 kaarten uit de 20'er en 30'er jaren van de vorige eeuw

en er zitten ook hele series in waarvan je er hier enkele ziet.

Hier worden de bekende kinderliedjes door Rie Cramer prachtig uitgebeeld.

"Slaap kindje slaap" en "Ik voer laatst over zee".

Maar ook prachtige romantische kaarten van Alfred Broge

zoals bijvoorbeeld deze twee.

  

Al bladerend door dit album weet ik weer waarom ik zo dolgraag

met deze twee vrouwen optrok en bij hen thuis kwam.

Zij hadden zoveel te bieden aan sfeer en gezelligheid en ook aan

diepgang in de gesprekken die we voerden.

   

Het is teveel om allemaal te laten zien, maar zo hebben jullie toch een indruk

van al het moois dat er in dit album te zien is.

Eigenlijk heb ik pas nu, tijdens het fotograferen en scannen v

an de kaarten echt goed gekeken naar wat er op iedere kaart afzonderlijk

te zien is en dan droom je weg. Uren kijplezier!

Dit vind ik ook nog weer zo'n prachtige kaart,

die mooie ingevlochten haren en de seringen die ik bijna echt ruik als ik dit plaatje zie.

Voor degenen die het leuk vinden om het borduurwerk van het huis

nog nader te bekijken nog een foto van dichtbij en ik zou graag

willen weten welk bekend huis dit is.

Dus als een van jullie me dat kan vertellen dan hoor ik het graag.

Graag wil ik Juul bedanken voor haar speurwerk naar de naam van de schilderes

van de kaarten die ik in mijn vorige logje liet zien.

Ze zijn van Mili Weber van wie je hier en hier nog veel meer moois kunt bekijken.

"Je ogen gaan te gast!" zei mijn schoonmoeder  altijd.

Het huis van Mili Weber is ook nog te bezichtigen met wederom dank aan Juul

voor de link, je weet niet wat je ziet! Veel kijkplezier allemaal!

Sint Maarten

Lampionnetje

Lampionnetje, lampionnetje,
Schijn maar in de donk're nacht.
Als een sterretje, als een zonnetje
Licht heeft steeds geluk gebracht.

Morgen is het Sint Maartenfeest en gaan in onze omgeving

de kinderen weer langs de deuren met hun lampionnetjes,

vaak zelf gemaakt, om zingend hun tas te laten vullen met allerlei lekkers.

De trommel met snoepjes staat al klaar om uit te delen en de lichtjes

die ik in dit log  liet zien, zullen bij de eerste schemer

branden om hen te verwelkomen.

 De oude ansichtkaarten die ik hier laat zien komen uit een antiek album

waarvan ik jullie later meer zal laten zien.

Ik wens jullie een heel gezelig  Sint Maartenfeest toe,

met veel gezellige lichtjes en liedjes.

Het gaat laat worden

Zojuist was ik even op de weblog van Bertie en daarom

wordt het een latertje vanavond. Ik zag bij haar nl. een prachtige prent

van een mij bekende Japanse kunstenaar Utagawa Kuniyoshi

en klikte even op de link om te zien of er nog meer moois te bekijken viel.

Mijn oog viel onmiddelijk op een prent die deze kunstenaar had gemaakt

van de hoofdpersoon uit de prachtige dubbelroman "Moesasji" (1584-1654?)

van de schrijver Eiji Josjikawa (1892-1962).

Het eerste deel heet "De steen en de sabel" en het tweede deel heet "Het volmaakte licht".

Omdat ik deze dubbelroman vorig jaar achter elkaar uitgelezen heb

had ik er al eens eerder een logje over geschreven, maar dat mislukte

en nu hoop ik maar dat het goed gaat.

Ik ga er geen boekbeschrijving van geven, daarvan vind je hier een korte versie.

Het is werkelijk zeer de moeite waard om deze prachtige avonturenroman

te lezen en ik hoop hem zelf nog eens te kunnen kopen in een mooie cassette.

Ik leende de boeken van Menno die ze van ons had gekregen nadat Jan ze

tijdens een vakantie op Terschelling had gevonden in de Boekenschuur.

Maar Corrie zou Corrie niet zijn als ze tijdens het lezen niet onmiddelijk

achter de laptop kroop om van alles en nog wat op te zoeken

over de bijzondere dingen die ze in de boeken tegen kwam.

Zo kwam ik op  http://www.samurai-archives.com/ terecht,

een geweldige site met allerlei informatie over de samoerai e

n alles wat erom heen hangt.

Daarop vond ik ook een  link naar een pagina waarop allerlei

beroemde (middeleeuwse) kastelen in Japan worden getoond en besproken,

waarvan enkele ook in de roman "Moesasji" worden beschreven als plaatsen

waar hij verbleef of die hij bezocht.

"Moesasji" is een geromantiseerde historische roman die speelt tijdens

de Middeleeuwen van Japan,  waarin je wordt meegnomen op de weg

die "Moesasji" tijdens zijn jeugd en jaren als volwassen man aflegt

om een volmaakte zwaardvechter te worden.

Hij leert daarbij tevens de geestelijke weg van het leven te zien

en ontmoet onderweg liefde, haat, wreedheid, tederheid, heiligheid,

kunstzinnigheid en alles wat des mensen is.

Ik ga deze roman zeker nog eens lezen en wens degenen die er ook

aan gaan beginnen héél veel leesplezier toe.

Ik vraag me tijdens het schrijven van dit log steeds maar weer af

of Dijn deze romans ook kent, het zou me verbazen als het niet zo was

en anders beslist een aanrader ook voor haar.

L'Arche de Noé

Hier is ie dan eindelijk, de Ark voor Max!

De titel van dit logje heb ik ter ere van de ontwerpsters in het Frans geschreven,

maar op het borduursel staat in onvervalst Nederlands "De Ark van Noach".

Ik ga jullie de Ark vanuit allerlei hoeken laten zien,

want ik krijg er geen genoeg van om naar te kijken,

net als toen ik voor de eerste keer de foto's in het boek zag

waarin het patroon voor deze Ark staat.

Ik merk steeds duidelijker dat cartonnage naast borduren mijn hart heeft

en het duo Sylvie Castellano en Sophie Delaborde hebben de sleutel

tot de perfecte combinatie voor deze twee technieken ontdekt.

 

Het zoeken naar de juiste stof is eigenlijk nog het meeste werk geweest

en het liefste had ik dezelfde stof van het patroon uit het boek gehad,

maar na urenlange zoektochten op internet en hulp van anderen is dat toch niet gelukt.

 Uiteindelijk ben ik heel tevreden met het golfjesmotief op de stof die ik

heel simpel kocht bij De Dekenkist hier heel dicht in de buurt.

Tijdens de zoektocht naar de juiste stof heeft José me heel enthousiast

een tip gegeven voor "Ark-stofjes" die ze had gevonden bij deze winkel

waar zijzelf regelmatig haar handwerkspullen koopt.

Ik kocht daar twee stoffen, maar achteraf paste het stofje

waar alle dieren op staan, toch niet echt bij het borduursel op deze ark.

Toen ik gisteren de laatste hand legde aan de Ark bleek ik niet genoeg van het

blauwe linnen van het borduursel te hebben waarmee ook de bodem

van de ark bedekt moest worden en kwam de tweede stof die ik via Jose kocht

héél goed van pas, het is een enig stofje, met plankenprint,

dat er helemaal bij past naar mijn smaak.

Hier nog een bovenaanzicht om het borduursel goed te kunnen zien,

het is met één draadje DMC-garen geborduurd over 2 draden evenwave

en dat geeft een leuk ouderwets, beetje antiek effect.

De dieren zijn van het bekende merk Schleich en ik kocht ze bij de

mooie speelgoedwinkel De Houten Trein in Alkmaar.

 

Als laatste nog een foto van de achterkant van het dak

waarop ik "Voor Max" heb geborduurd omdat Max dit cadeau

op 17 nov. a.s. voor zijn tweede verjaardag krijgt.

Ik vond het leuker dan een leeg vlak.

De mooie wielen kocht ik bij Marz Kreatiek in Alkmaar.

De Ark is bevestigd op een houten onderstelletje waaraan de wielen

zijn bevestigd, het huisje en het dak zijn losse elementen en zo heb ik

gisteren dus eindelijk ook weer eens de workmate, boor, zaag en hamer

ter hand genomen en dat beviel me uitstekend.

Op nu naar het volgende project uit dit prachtige boek...